|
تركيه در ميان دانشجويان ايراني به دنبال چيست؟
سالار سيف الديني
در جهان امروز هر كشورى تلاش دارد به هر روشى فرهنگ و رسوم خود را به جهان و كشورهاى ديگر عرضه كند و حتى در صورت امكان از اين راه سود مادى و اقتصادى براى خود دست و پا نمايد. اما كمتر موردى يافت مىشود كه دولتى از بودجه رسمى خود، از براى سرمايه گذارى برنامه ريزى شده جهت ايجاد جنبشهاى جدايى طلبانه ميان ملت كشورى ديگر هزينه كند به ويژه اگر آن كشور، كشورى باشد همسايه و نيرومند كه توانايى دفاع از مرزها و يكپارچگى سرزمينى خود را دارد.
دولتهاى دموكراتيك نه تنها براى ايجاد يا تقويت حركتهاى جدايى خواهانه يا تروريستى در ساير مناطق از بودجه رسمى خود استفاده نمىكنند بلكه با آينده نگرى سياستمدارانه اى همواره هزينههاى چنين سرمايه گذارى هايى را از منابع غير رسمى)اگر نياز باشد( به طورى كه هيچگاه در اسناد و مدارك دولتى ثبت نشود تامين مىنمايند. )يكى از اين طرق استفاده از درآمدهاى حاصل از مواد مخدر مىباشد(
در اين ميان تركيه شايد از نادر كشورهايى است كه جهت سرمايه گذارى برنامه ريزى شده و با اهداف از پيش تعيين شده بر روى جوانان دانشجوى ايرانى سرمايه گذارى هايى انجام مىدهد و البته اين برنامه ريزى نيز هيچگاه پنهان و غير رسمى نبوده و نيست و از چشم دولتمردان ما نيز به دور نمىباشد.
دانشگاههاى تركيه زير نظر مستقيم دولتشان براى هر دانشجوى ايرانى كه محل تولدش در شناسنامه يكى از شهرهاى آذربايجان قيد شده باشد تسهيلات باور نكردنى را پيش بينى كردهاند كه بى شك هر آذربايجانى را به خشم مىآورد. همه دانشجويان يا جوانانى كه دستكم يكبار شرايط دانشگاههاى جهان را براى ادامه آموزشهاى دانشگاهى بررسى كردهاند مىدانند كه اين كشور چه يارانه هايى براى ايرانيانى كه مليت خود را در برگههاى ثبت نام يا درخواست، انكار كنند قايل مىشود.
براى نمونه در شهريه ى دانشجوى ايرانى كه در آذربايجان متولد شده، دو سوم تخفيف اعمال خواهد شد اگر وى در برگه ى ثبت نام مليت، خود را به جاى ايرانى، ترك! قيد نمايد. افزون بر اين هزينههاى ديگرى چون هزينه كتاب، خوراك، كاغذ و مانند اينها از سوى دولت تركيه تامين مىشود به شرط اينكه فرد پس از قيد مليت ترك در برگه معرفى تعهد كند كه پس از اتمام آموزش به ايران بازخواهد گشت !؟
به اين ترتيب اگر شما يك آذربايجانى باشيد و بخواهيد در دانشگاه آنكارا يا استانبول و... ثبت نام نماييد با پذيرش شرايط پيشنهاد شده از سوى دانشگاه مىتوانيد مليت خود را به قيمت مناسبى به معرض خريد و فروش بگذاريد و با شركت در چند برنامه سياسى كه از سوى سياستگذاران ميت )سازمان استخبارات ملى تركيه( تهيه شده، پس از اتمام تحصيلات به ايران برگرديد و در جهت حفظ منافع دولت آنكارا در ايران فعاليت نماييد.
ملاحظه مىكنيد كه دولت تركيه با توسل به چه لطايف الحيلى در صدد است براى خود مزدورانى از مردمان كشورى ديگر دست و پا كند. اين برنامه سال هاست كه در حال اجرا مىباشد و شايد نقطه اوج آن شرط بازگشت دانشجوى خريدارى شده به كشورش باشد كه البته شرط زيركانه اى است. در واقع تنظيم كنندگان اين پروژه درصدد نيستند كه با استفاده سياسى از كسانى كه بر رويشان سرمايه گذارى كردهاند در خود تركيه از ايشان مهره هايى سوخته بسازند. بلكه با حفظ اسرار آنان و پرورش به اصطلاح نخبه در كشورشان مايل اند كه دست آموزانشان به ايران بازگردند و قسمت اصلى پروژه از اين نقطه آغاز مىشود... .
شايد در آغاز چنين به نظر برسد كه كمتر كسى ديده شده است كه در تركيه درس خوانده و از اين بورسها استفاده نموده ولى چنين برنامههاى دراز مدتى سالها بعد نتيجه خود را نشان خواهد داد و البته نبايد پنداشت كه ماموران حرفه اى ميت از دخالت در امور چنين دانشجويانى غافلاند. بى شك اين احتمال همچون بسيارى ديگر به ذهن آنان نيز رسوخ كرده است كه ممكن است فردى براى استفادههاى مادى و گذرا وارد چنين پروژهاى شود ولى پس از اتمام آموزش و بازگشت به ايران براى منافع تركيه ـبه اصطلاح عاميانهـ تره هم خورد نكند. به همين دليل حتما برنامه هايى براى پاگير كردن و وابسته نمودن ”كيس ها“ ى خود طرح ريزى كردهاند و به علاوه احتمال گرايش كسى كه سالها در كشورى ديگر از تسهيلات دولتى استفاده نموده و زير بمباران تبلبغاتى محسوس و نامحسوس دستگاههاى تبليغاتى آن كشور بوده است بسيار بالاست. از اين گذشته بى گمان چنين برنامه اى نه از سوى وزارت فرهنگ بلكه از سوى سازمان اطلاعات و امنيت تركيه پيشنهاد و يا دستكم پيگرى مىشود. پس نبايد چندان به اين موضوع خوش بين بود، حتى اگر تركها نتوانند در طول چند سال تعداد اندك شمارى از دانشجويان ايرانى را با توسل به اين روش به سوى برنامههاى ”ترك محورانه“ خود جذب كنند، به هيچ وجه صورت مسئله پاك نخواهد شد. اصل مسئله از اين قرار است كه رژيم تركيه برنامههاى نامحسوس ولى رسمى و پيش بينى شدهاى را براى جذب اتباع ايران و استفاده از آنان جهت تهديد منافع ملى ما در دستور كار خود دارد. بگذريم از اين كه در اجراى اين برنامهها تا چه حد مىتواند موفق باشد و كسى كه به مليت خود جهت كسب منافع مادى ناچيز پشت كرده تا چهاندازه مىتواند مورد وثوق دولتى ديگر باشد...؟
بسيارى از كارشناسان، برنامههاى رمانتيك دولت آنكارا جهت ساختن جهانى به اصطلاح ترك در خاورميانه را همواره به ريشخند گرفتهاند چرا كه اين كشور در حل مسائل قومىخود با مشكلات جدى روبرو است و سالانه ميليونها دلار براى حفظ استانهاى كردنشين هزينه مىكند. نشستهاى زنجيرهاى كشورهاى ترك زبان همواره با حضور مترجم برگزار مىشود !!! و بازار اقتصادى هيچكدام از كشورهاى آسياى ميانه در تصاحب تركيه نيست. از سوى ديگر تركيه با گردآورن مردمانى با هويت به واقع غيرتركى)مانند آذرىها و ...( و وارد كردن اين افراد به جامعه ى چند قومىخود بحران اجتماعى كشورش را بيشتر مىكند. هم اكنون كردها از يك سو، علوىها از سوى ديگر و اقليت هايى چون لاز و عرب و آلبانيايى تبار و چركس در اين كشور زندگى مىكنند و همواره از مليت گرايى تركى بيزار بودهاند. در كنار همه ى اين موارد شهروندان به شدت مذهبى اين كشور نيز از بدنهى رژيم سياسى تركيه كه خود را با هويتى تركى، لائيك و اروپاگرا تعريف مىكند فاصلهها دارند. بحران حجاب در اين كشور مردم را به دو گروه متمايز كرده و به فاصلهها و چندپاره گىها دامن زده است.
همه ى اينها در حاليست كه حتى خود مردم آذربايجان نيز همواره از تركها آسيب ديدهاند و تركها دشمنى تاريخى خود را با آذربايجانىها به كرات ثابت كردهاند.نمونه بارز اين مسئله كشتارهاى مصيبت بارى است كه لشكر عثمانى در دوران صفويه از مردم آذربايجان به عمل آورده و دهها هزار انسان ايرانى را به سياه روزى دچار كردند، همه اين موارد تاريخى نشان دهنده دشنه اى است كه در آستين دولت نوين تركها بر عليه آذربايجانىها پنهان شده است. اصولا مردم آذربايجان نه از نظر تاريخى ترك اند و نه از نظر نژادى و فرهنگى.
اگر كارشناسان ميت با استفاده از عوامل فرهنگى و دست آموزان ِ تاريخ تراش ِ خود درصدداند مردم اين ناحيه را ترك جلوه دهند نيز تنها ميتواند ريشه در مصالح سياسى داشته باشد. چرا كه همين مردم صدها سال از سوى همان دولت كشتار شدهاند و نواميس شان مورد تعرض قرار گرفته و در بازارهاى صوفيه و ... به فروش رفته است.اگر چند سده پيشتر تركها نتوانسند مردم آذربايجان را از طريق كشتار و ايلغار و يغما شكست داده و از اين طريق كل ايران را مورد تركتازى قرار دهند، امروز مىخواهند از طريق فريفتن اين مردم و ترك وانمودن آنها، هم كينههاى تاريخى را پياده كنند و هم با استفاده از همين دشمن ِ ديرين ِ خود از ساير ايرانيان انتقام بگيرند.
!!!
به هر روى سرمايه گذارىهاى بلند مدت تركيه بر روى جوانان ايرانى به ويژه دانشجويان ادامه دارد. شروط بنيادين اين برنامه يعنى قيد مليت ترك در برگههاى رسمى از سوى اتباع ايرانى نشان دهنده ى اين واقعيت است كه اين پروژه تنها يك بورس تحصيلى ساده نيست بلكه نيات شومىپشت پرده ى اين مسائل وجود دارد و به تعبيرى نيز توهين به شعور دهها هزار ايرانى تلقى مىشود. ولى با كمال تاسف بايد گفت كه مسئولان وزارت خارجه ى ما و سفارت ايران در تركيه تا امروز فقط نظاره گر اين بازىها و دسيسهها بودهاند و تا كنون هيچ واكنش رسمى به اين مسئله نشان ندادهاند و هيچ نوع اقدامات پيشگيرانه و تنبيهى نيز براى كسانى كه وارد چنين پروژهاى مىشوند، پيش بينى نشده است و اين موضوع خشم آگاهان به امور و دلسوزان ميهن را به شدت بر مىانگيزد.
بى گمان سياست خارجى بخشى از سياست ملى است و در يك تعريف ساده مىتوان وجود دولت را صرفا به خاطر اعمال سياست خارجى در دفاع از شهروندان برابر بيگانگان تعبير كرد. در چنين مواردى است كه يك سياست خارجى پويا و ملى مىتواند تكليف دولت هايى كه تا ديروز يا موجوديتى نداشتند و يا موجوديت شان زير سايه ايران و حمايت ايران از آنها تعريف مىشد، روشن كند. كسانى كه دگرديسىهاى تركيه را در دوران معاصر پيگيرى كردهاند به خوبى آگاهاند كه نهادهاى ترك هيچگاه نظر مساعدى نسبت به آذربايجان و ايران نداشتهاند. با عنايت به اين پيشينه كه سرشار از دشمنى و كينه توزى است نميتوان هيچ نوع حسن نيتى در اقدامات اين چنينى تركيه و يا هر كشور ديگرى يافت. هر برنامه جهت دارى كه از سوى يك كشور بيگانه بر روى ذهنيت ايرانيان پياده شود حتى در صورت مثبت بودن ذات عمل مىتواند داراى رگههاى خصومت آميز با ملت ايران باشد.
هر چند ديگر اميدى به تحقق ايده پان تورانيسم )كه در سده نوزده از سوى خاورشناسان غربى و يهودى تبار همانند لئون كوهن و آرمينيوس وامبرى به برخى سياستمداران ترك تزريق شد( وجود ندارد ولى اين قضيه و موارد مشابه آن نشان دهنده دشمنى كينه توزانه اى است كه دولت تركيه نسبت به ملت ايران احساس مىكند و پس از جنگ ايران و عراق و به هم خوردن توازنهاى منطقه اى فرصت بروز آن را يافته است. اما ديگر وقت آن رسيده است كه تركها باور كنند كه امپراتورى عثمانى وجود ندارد و از بين رفته. بايد باور كنند كه نبايستى در عوض از دست دادن سرزمينهاى امپراتورى در اروپاى شرقى جبران مافات را در زمينهاى غرب و ميانى آسيا بجويند. اين مناطق حوزه نفوذ فرهنگى ايران و بخشى از فلات ايران بشمار مىروند. تركيه بايستى بپذيرد كه بازيهاى سياسى را در جنگ جهانى نخست با ورق سوخته و تقلبى پان تركيسم باخت و با توسل مجدد به اين برگ فاسد نمىتواند بار ديگر پيروز هيچ ميدانى باشد.
متاسفانه روشنفكران و روزنامه نگاران ما چه در درون مرز و چه در برون مرز چنان گرفتار روزمرّگى و مسائل ديگر شدهاند كه از توجه به مسائلى همانند اين موضوعات غافلاند. جامعه ى سياسى ما نيازمند محفلهاى سياسى و فرهنگى است كه خود مستقلا گفتمانهاى جديدى را تهيه و عرضه كند در اين ميان نبايستى از مسائل منطقه اى غافل بود و دچار روزمرّگى سياسى گرديد. اين مسئله كه كشورهاى ريز و درشت منطقه گاه و بيگاه مىتوانند اقدامات خطرناكى عليه منافع ملى ما انجام دهند شايد چندان دور از انتظار نباشد اما هوشمندان و آگاهان جامعه نيز الزاما نبايد منتظر واكنش دولت در برابر اين موارد باشند و بايسته است خود پيشاپيش حركت كرده و در مواردى دولت را در اتخاذ سياست هايى در راستاى پدافند از منافع ملى يارى نمايند.
|
